Χειμερινό Makalu 2026: εμπορική απόπειρα σε ένα από τα πιο «δύσκολα» 8.000άρια
Μπορεί το Everest να τραβάει το φως, όμως οι “χειμερινές” αποστολές στα 8.000 μέτρα δεν είναι παιχνίδι δημοσιότητας. Είναι η ζώνη όπου οι κανόνες αλλάζουν: οι άνεμοι δυναμώνουν, τα περιθώρια λάθους μηδενίζονται, η διάσωση γίνεται εξαιρετικά δύσκολη και κάθε μέρα πάνω από τα υψηλά camps είναι πραγματική μάχη επιβίωσης. Σε αυτό το σκηνικό, μια είδηση ξεχώρισε στο κλείσιμο του 2025: οργανώνεται εμπορική (guided) χειμερινή απόπειρα στο Makalu — το πέμπτο ψηλότερο βουνό της Γης, στα 8.485 μ.
Η αποστολή, σύμφωνα με ενημέρωση που δόθηκε σε διεθνή μέσα ορειβασίας, «τρέχει» από τη Makalu Adventure και έχει αρχηγό τον Sanu Sherpa, με μια ομάδα Sherpa που —στα χαρτιά— δείχνει από τις πιο δυνατές που έχουμε δει σε χειμερινό 8.000άρι τα τελευταία χρόνια.
Τι είναι το Makalu και γιατί «πονάει» τον χειμώνα
Το Makalu είναι μια τετράπλευρη πυραμίδα από πάγο, βράχο και εκτεθειμένες ράχες, πάνω στα σύνορα Νεπάλ–Θιβέτ, στην ευρύτερη περιοχή του Mahalangur Himalaya.
Και το “χειμώνας” εδώ δεν είναι απλά μια ημερομηνία στο ημερολόγιο. Στα Ιμαλάια σημαίνει συχνά jet stream, ακραίο κρύο, ασταθή χιόνια, λιγότερο “στήσιμο” υποδομών και, το κυριότερο, πολύ λιγότερα «παράθυρα» για ασφαλή summit push.
Δεν είναι τυχαίο ότι, ιστορικά, το Makalu αντιστέκεται. Η πρώτη χειμερινή ανάβαση έγινε στις 9 Φεβρουαρίου 2009 από τους Simone Moro και Denis Urubko και ήταν ένα κατόρθωμα που έδεσε με τον “μύθο” του χειμερινού αλπινισμού: χωρίς περιττά, με ελάχιστη ομάδα, σε συνθήκες που ο ίδιος ο Moro περιέγραψε ως «πολύ κρύες και πολύ ανεμώδεις».
Ακόμη πιο ενδιαφέρον: από τότε, παρότι έγιναν επόμενες χειμερινές απόπειρες, ο αριθμός των επιτυχιών δεν αυξήθηκε. Σύμφωνα με πρόσφατη καταγραφή, μετά το 2009 έχουν υπάρξει πολλαπλές (14) χειμερινές προσπάθειες χωρίς επιτυχημένη ανάβαση.
Με απλά λόγια: το Makalu είναι από αυτά τα βουνά όπου ο χειμώνας δεν συγχωρεί “σχεδόν”.
Η χειμερινή απόπειρα Makalu 2026 παρουσιάζεται ως εμπορική αποστολή με δύο πελάτες και μια ισχυρή ομάδα υποστήριξης. Από τους πελάτες, έχει γίνει γνωστό το όνομα της Piyali Basak (Ινδία), ενώ στην αποστολή συμμετέχει και ο Ιρανός ορειβάτης Abolfazl Gozali.
Αρχηγός: Sanu Sherpa — αναφέρεται ότι έχει πάνω από 40 κορυφές σε 8.000άρια και ότι έχει ολοκληρώσει το “κύκλο” των 14×8.000 δύο φορές.
Κομβικό μέλος: Phurba Onchu Sherpa — με αναφορά σε 19 αναβάσεις στο Everest, μαζί με ακόμη ονόματα Sherpa στην ομάδα (Phurbu Kusang, Ngima Tashi, Lakpa Tenzi, Lakpa Rinjin).
Η πιο ξεκάθαρη διαφοροποίηση από τον «παραδοσιακό» χειμερινό αλπινισμό τύπου 2009 είναι η χρήση συμπληρωματικού οξυγόνου. Σύμφωνα με όσα δηλώθηκαν, τόσο οι Νεπαλέζοι όσο και οι ξένοι στην αποστολή αναμένεται να χρησιμοποιήσουν οξυγόνο.
Αυτό, από μόνο του, είναι ένα statement: δεν μιλάμε για “alpine style purity”, αλλά για μια προσπάθεια να αυξηθούν οι πιθανότητες επιβίωσης/απόδοσης μέσα στο σκληρότερο πλαίσιο του βουνού.
Το “δεύτερο ραντεβού” μιας ομάδας που ήδη δοκιμάστηκε
Ένα στοιχείο που κάνει την ιστορία ακόμη πιο ενδιαφέρουσα: για τον Sanu Sherpa, τον Phurba Onchu Sherpa και τον Abolfazl Gozali, αυτή είναι δεύτερη χειμερινή απόπειρα στο Makalu.
Την προηγούμενη χρονιά (σύμφωνα με την ίδια πηγή), η ομάδα έστησε τρία camps, έφτιαξε/ασφάλισε τη γραμμή με περίπου 3.500 μέτρα σταθερών σχοινιών, αλλά η τελική προσπάθεια σταμάτησε περίπου στα 7.900 μ. λόγω ισχυρών ανέμων.
Με άλλα λόγια: έχουν ήδη “διαβάσει” το βουνό σε χειμερινό mode, ξέρουν πού τους έκοψε, και επιστρέφουν με μεγαλύτερη ομάδα.
Η Piyali Basak επιστρέφει: από διάσωση σε νέα χειμερινή πρόκληση
Το πιο ανθρώπινο —και ταυτόχρονα πιο σκληρό— κομμάτι της είδησης είναι η παρουσία της Piyali Basak. Το 2023 η Basak είχε καταφέρει να summitάρει το Makalu χωρίς οξυγόνο, αλλά στη συνέχεια παρουσίασε σοβαρή αδυναμία στην κατάβαση και χρειάστηκε επιχείρηση διάσωσης σε μεγάλα υψόμετρα.
Οι αναφορές από εκείνη την περίοδο περιγράφουν μια κατάσταση που δείχνει γιατί τα Ιμαλάια δεν είναι “εύκολα” ούτε όταν έχεις επιτυχία: καθυστέρηση ελικοπτέρου λόγω ισχυρών ανέμων, ανάγκη για ομάδες Sherpa που ανεβαίνουν με φιάλες οξυγόνου για υποστήριξη και μεταφορά προς χαμηλότερα camps, και τελικά απομάκρυνση όταν οι συνθήκες το επέτρεψαν.
Τώρα, η Basak επιστρέφει σε μια αποστολή όπου η χρήση οξυγόνου είναι μέρος του σχεδίου — και δηλώνεται ότι ο στόχος της είναι ιδιαίτερος: να γίνει η πρώτη Ινδή που θα ανέβει 8.000άρι σε χειμερινές συνθήκες.
Χρονοδιάγραμμα
Η αποστολή ξεκινά κλασικά από την ανατολική είσοδο: αναφέρεται ότι η ομάδα πέταξε προς Tumlingtar και θα κινηθεί με αργό ρυθμό προς Makalu Base Camp και στη συνέχεια Advanced Base Camp, με εκτίμηση άφιξης γύρω στις 10 Ιανουαρίου.
Αυτό δείχνει ότι η προσπάθεια στοχεύει να “πιάσει” τον πυρήνα του χειμώνα, όταν τα παράθυρα είναι λίγα αλλά υπαρκτά — και όταν η επιτυχία απαιτεί τέλειο timing.
Η σημασία της συγκεκριμένης απόπειρας δεν είναι μόνο “θα τα καταφέρουν ή όχι”. Είναι ότι βλέπουμε ένα ενδιαφέρον μείγμα τάσεων:
- Επιστροφή του χειμερινού 8.000m ως project, σε μια εποχή που οι χειμερινές αποστολές είναι σπανιότερες και πιο επιλεκτικές.
- Μετατόπιση από καθαρό alpine style (όπως το 2009) προς υβριδικές/εμπορικές αποστολές με ισχυρή υποστήριξη και οξυγόνο.
- Η υπενθύμιση ότι το “summit” δεν τελειώνει στην κορυφή. Η ιστορία της Basak το 2023 είναι ένα από τα πιο καθαρά παραδείγματα του πόσο δύσκολη μπορεί να γίνει η κατάβαση και πόσο περιορισμένες είναι οι επιλογές διάσωσης όταν ο καιρός κλείνει.
Το Makalu δεν είναι βουνό για “χειμερινό τουρισμό”. Είναι βουνό που, ακόμη και μετά από μια ιστορική χειμερινή ανάβαση το 2009, συνεχίζει να κρατά ψηλά τον πήχη και να τιμωρεί κάθε βιασύνη.
Η αποστολή του 2026 έχει όλα τα στοιχεία μιας σοβαρής προσπάθειας: πολύ δυνατή Sherpa ομάδα, εμπειρία από προηγούμενη χειμερινή απόπειρα στο ίδιο βουνό, και μια στρατηγική που δεν φοβάται να χρησιμοποιήσει οξυγόνο για να αυξήσει πιθανότητες και ασφάλεια.
Αν υπάρξουν επίσημες ενημερώσεις από το πεδίο (στήσιμο camps, καιρικά παράθυρα, summit push), αυτό είναι από τα projects που αξίζουν παρακολούθηση μέρα-μέρα — όχι επειδή “πουλάει”, αλλά επειδή δείχνει πού πάει η χειμερινή ορειβασία στα Ιμαλάια σήμερα.
