Simon Lorenzi: “Shaolin” 9A/V17 στο Red Rocks το 5ο του 9A και ένα ακόμη χτύπημα στην «οροφή» του bouldering
Υπάρχουν μέρες στην αναρρίχηση που δεν μοιάζουν με “άλλο ένα send”. Μοιάζουν με δήλωση για το πού βρίσκεται το άθλημα — και πόσο ψηλά έχει πάει το ταβάνι του bouldering. Στις 27 Δεκεμβρίου 2025, ο Βέλγος Simon Lorenzi ολοκλήρωσε το “Shaolin” (9A/V17) στο Red Rocks της Νεβάδα, καταγράφοντας το 5ο 9A boulder της καριέρας του.
Το Shaolin δεν είναι απλώς “άλλο ένα δύσκολο”. Είναι από εκείνες τις γραμμές που μπαίνουν αμέσως στη μικρή λίστα των προβλημάτων-μύθων: λίγες επαναλήψεις, πολύ συγκεκριμένο στυλ, και ένα crux που δεν συγχωρεί ούτε μισό εκατοστό αστοχίας.
Το Shaolin είναι δημιούργημα του Αμερικανού Sean Bailey, ο οποίος το ολοκλήρωσε ως first ascent και πρότεινε βαθμό 9A/V17.
Το πρόβλημα βρίσκεται στο Red Rock (Red Rocks), First Creek Canyon, και συνδέθηκε από την αρχή με το “core” των σκληρότερων projects της περιοχής.
Ένας λόγος που το Shaolin έγινε τόσο γρήγορα “σημείο αναφοράς” είναι το πλαίσιο: στο ίδιο πεδίο υπάρχει η κλασική γραμμή Trieste (αναφέρεται συχνά ως γειτονική/κοντινή αναφορά), κι έτσι το Shaolin κουβαλά πάνω του μια αίσθηση “next-level” εξέλιξης μέσα σε έναν ήδη ιστορικό χώρο.
Η είδηση επιβεβαιώθηκε από αναρριχητικά media αμέσως μετά την ανακοίνωση του ίδιου του Lorenzi, ο οποίος έγραψε ότι το send έγινε στις 27/12/25.
Στο ίδιο post, ο Lorenzi σημείωσε και κάτι που άναψε χαμό στα σχόλια: ότι έγινε δύο χρόνια ακριβώς μετά (ίδια μέρα/μήνα) από μια άλλη μεγάλη του επιτυχία, ένα “σήμα” συνέπειας και φόρμας που —αν μη τι άλλο— δείχνει πόσο στοχευμένα δουλεύει τα ταξίδια/παράθυρα απόδοσης.
Και εδώ είναι το “ζουμί”: το Shaolin δεν πέφτει από τύχη. Θέλει δουλειά σε συνθήκες που συχνά δεν είναι ιδανικές (η περιοχή μπορεί να είναι κρύα/υγρή σε συγκεκριμένα παράθυρα), και θέλει να έρθεις “στημένος” για να εκμεταλλευτείς τη στιγμή.
Όταν λέμε “5ο 9A” για τον Lorenzi, μιλάμε για μια κατηγορία που μέχρι πριν λίγα χρόνια έμοιαζε σχεδόν εξωπραγματική. Τα media που κάλυψαν το Shaolin υπενθύμισαν τη “λίστα” του Lorenzi στο grade, αναφέροντας ότι έχει ήδη:
- FA του Soudain Seul (9A)
- repeat του Alphane (9A)
- repeat του Return of the Sleepwalker (9A)
- repeat του Burden of Dreams (9A)
και τώρα το Shaolin (9A).
Αυτό δεν είναι απλώς impressive tick list. Είναι ένδειξη ότι, στο πολύ υψηλό άκρο του bouldering, αρχίζει να διαμορφώνεται μια “γενιά” αθλητών που δεν ζουν από μια-δυο κορυφές, αλλά χτίζουν συστηματική επανάληψη στο δυσκολότερο επίπεδο.
Ένα μεγάλο μέρος της δυσκολίας στο Shaolin είναι ότι δεν “χαρίζεται” σε όλους τους τύπους αναρριχητών. Περιγράφεται ως πρόβλημα με πολύ απαιτητικό τελείωμα, όπου οι τελευταίες κινήσεις είναι αυτές που σπάνε τη φόρμα: δυναμική/συντονισμός προς κακή λαβή και ανάγκη να κρατήσεις swing/σώμα τέλεια, αλλιώς… τέλος.
Εδώ έχει ενδιαφέρον ότι η πρώτη ανάβαση του Bailey συνδέθηκε και με συγκεκριμένη προσέγγιση στο crux (επιλογή τρόπου εκτέλεσης), κάτι που δείχνει πως σε τέτοια επίπεδα δεν αρκεί να είσαι “δυνατός”. Πρέπει να βρεις το micro-beta που ταιριάζει στο σώμα σου και να το κάνεις σχεδόν αυτόματα.
Το Red Rocks τα τελευταία χρόνια λειτουργεί σαν εργαστήριο για το “hard bouldering” των ΗΠΑ. Τα 9A/V17 δεν είναι πια αποκλειστικά “ευρωπαϊκή υπόθεση” ή “ένα-δυο γραμμές στον κόσμο”. Η περιοχή συνεχίζει να παράγει projects, επαναλήψεις και συζητήσεις για grades — και το Shaolin είναι από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα.
Παράλληλα, η δημόσια συζήτηση γύρω από τα V17 μέσα στο 2025 έδειξε ότι ο αριθμός τέτοιων επιτυχιών αυξάνεται — γεγονός που δεν σημαίνει ότι “εύκολαναν”, αλλά ότι οι κορυφαίοι αθλητές γίνονται πιο εξειδικευμένοι, πιο μεθοδικοί και πιο “προπονημένοι” πάνω στο ίδιο το στυλ των ultra-hard προβλημάτων.
Fact box
- Αθλητής: Simon Lorenzi (Βέλγιο)
- Πρόβλημα: Shaolin
- Βαθμός: 9A / V17 (reported)
- Τοποθεσία: Red Rocks (First Creek Canyon), Nevada, USA
- Ημερομηνία send: 27/12/2025
- Ιστορία γραμμής: First ascent από Sean Bailey, με προτεινόμενο 9A
- Γιατί είναι μεγάλο: 5ο 9A boulder για τον Lorenzi
Το Shaolin του Lorenzi είναι κάτι παραπάνω από “άλλο ένα V17”. Είναι ένα ακόμη σημάδι ότι το κορυφαίο bouldering μπαίνει σε εποχή συνέπειας: οι καλύτεροι δεν κυνηγάνε μόνο μια ιστορική γραμμή, αλλά χτίζουν επαναληψιμότητα στο πιο υψηλό grade, σε διαφορετικά πεδία, με διαφορετικά στυλ.
Και αυτό αλλάζει την κουβέντα. Το ερώτημα δεν είναι πια “υπάρχει V17;” — το ερώτημα είναι “πόσο συχνά μπορεί ένας αθλητής να εμφανιστεί στο βράχο και να το κάνει πραγματικότητα;”.
