Από τη Σαντορίνη και τη Νάξο μέχρι το Αμάλφι και το Ντουμπρόβνικ, η πεζοπορία αναδεικνύεται σε έναν διαφορετικό τρόπο ταξιδιού που αποσυμφορεί τους δημοφιλείς προορισμούς και στηρίζει τις τοπικές κοινωνίες.
Οι εικόνες από ασφυκτικά γεμάτα σοκάκια, ατελείωτες ουρές και προορισμούς που δυσκολεύονται να διαχειριστούν τον τεράστιο αριθμό επισκεπτών έχουν γίνει πλέον συνηθισμένες στην Ευρώπη.
Την ίδια στιγμή, όμως, μια διαφορετική ταξιδιωτική τάση κερδίζει έδαφος: οι πεζοπορικές διακοπές.
Οι αναζητήσεις του όρου «walking holiday» στη Μεγάλη Βρετανία έχουν αυξηθεί κατά 60% μέσα σε έναν χρόνο, αποδεικνύοντας ότι όλο και περισσότεροι ταξιδιώτες αναζητούν πιο αργές, βιωματικές και ουσιαστικές εμπειρίες.
Η πεζοπορία δεν αποτελεί απλώς μια υπαίθρια δραστηριότητα. Μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο αποσυμφόρησης των δημοφιλών προορισμών, μεταφέροντας τους επισκέπτες μακριά από τα πολυσύχναστα αξιοθέατα και προς χωριά, μονοπάτια και λιγότερο γνωστές περιοχές.
Ο υπερτουρισμός δεν είναι μόνο θέμα αριθμών
Σύμφωνα με την ειδικό στον πεζοπορικό τουρισμό Annie Antonatou, ο υπερτουρισμός δεν σχετίζεται αποκλειστικά με τον συνολικό αριθμό των επισκεπτών, αλλά κυρίως με τη συγκέντρωσή τους στα ίδια σημεία και τις ίδιες ώρες.
Σε προορισμούς όπως η Σαντορίνη, χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώνονται καθημερινά στα Φηρά, στην Οία και στα γνωστά σημεία θέας της καλντέρας. Οι πεζοπόροι, αντίθετα, κατανέμονται σε μεγαλύτερη έκταση, περνούν περισσότερο χρόνο στα χωριά και γνωρίζουν περιοχές που συχνά παραμένουν έξω από τις συνηθισμένες τουριστικές διαδρομές.
Παράλληλα, χρησιμοποιούν τοπικά καταλύματα, επισκέπτονται φούρνους και ταβέρνες, μετακινούνται με μικρές ακτοπλοϊκές εταιρείες και συνεργάζονται με ντόπιους οδηγούς.
Αυτές οι μικρές καθημερινές συναλλαγές είναι εκείνες που μπορούν να διατηρήσουν ζωντανές τις οικονομίες των απομακρυσμένων κοινοτήτων.
Σαντορίνη και Κυκλάδες: Πέρα από την κλασική εικόνα
Το διάσημο μονοπάτι από τα Φηρά προς την Οία αποτελεί μία από τις εντυπωσιακότερες παράκτιες πεζοπορίες στον κόσμο. Η διαδρομή ακολουθεί την καλντέρα και προσφέρει συνεχή θέα προς το Αιγαίο και τα ηφαιστειακά νησιά.
Η Σαντορίνη, ωστόσο, μπορεί να αποτελέσει μόνο την αφετηρία ενός μεγαλύτερου πεζοπορικού ταξιδιού στις Κυκλάδες.
Η Νάξος, η Σίφνος, η Μήλος, η Άνδρος και η Τήνος διαθέτουν οργανωμένα ή παραδοσιακά μονοπάτια που συνδέουν χωριά, αρχαιολογικούς χώρους, ξωκλήσια, καλλιεργήσιμες εκτάσεις και ορεινά τοπία.
Ξεχωριστή θέση κατέχει η ανάβαση στο όρος Ζας της Νάξου, την υψηλότερη κορυφή των Κυκλάδων. Η διαδρομή συνδυάζει το άγριο ορεινό τοπίο, την πανοραμική θέα στο Αιγαίο και τη μυθολογία, καθώς σύμφωνα με την παράδοση εκεί πέρασε ένα μέρος της παιδικής του ηλικίας ο Δίας.
Οι καλύτερες περίοδοι για πεζοπορία στις Κυκλάδες είναι από τα τέλη Μαρτίου έως τις αρχές Ιουνίου και από τον Σεπτέμβριο έως τον Νοέμβριο. Την άνοιξη κυριαρχούν τα αγριολούλουδα και το καταπράσινο τοπίο, ενώ το φθινόπωρο η θερμοκρασία παραμένει ευχάριστη και η θάλασσα αρκετά ζεστή για κολύμπι.
Ακτή Αμάλφι: Ανάμεσα στη θάλασσα και τον ουρανό
Η Ακτή Αμάλφι αποτελεί ένα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα προορισμού που αντιμετωπίζει έντονη τουριστική πίεση.
Το περίφημο «Μονοπάτι των Θεών» προσφέρει μια εντελώς διαφορετική εμπειρία από εκείνη των γεμάτων δρόμων και των πολυσύχναστων λιμανιών. Η διαδρομή κινείται ψηλά πάνω από τη θάλασσα, περνώντας από ορεινούς οικισμούς, αγροτικές εκτάσεις και σημεία που διατηρούν ακόμη τον παραδοσιακό τρόπο ζωής.
Οι πεζοπόροι μπορούν να συναντήσουν κτηνοτρόφους, να επισκεφθούν μικρές τοπικές μονάδες παραγωγής και να γνωρίσουν χωριά που δεν αποτελούν μέρος των οργανωμένων τουριστικών εκδρομών.
Ιδανικές εποχές είναι η άνοιξη και το φθινόπωρο. Για όσους αναζητούν σχεδόν απόλυτη ησυχία, ο χειμώνας προσφέρει μια σπάνια εικόνα της ακτής χωρίς τα μεγάλα πλήθη.
Algarve: Η άγρια ακτογραμμή της Πορτογαλίας
Μακριά από τα τουριστικά θέρετρα του Algarve βρίσκεται το Fishermen’s Trail, μια παράκτια διαδρομή περίπου 78 χιλιομέτρων από το Porto Covo έως το Odeceixe.
Αποτελεί τμήμα του δικτύου Rota Vicentina, το οποίο περιλαμβάνει περίπου 450 χιλιόμετρα μονοπατιών στη νοτιοδυτική Πορτογαλία.
Η διαδρομή περνά από απόκρημνες ακτές, απομονωμένες παραλίες, μικρά ψαροχώρια και περιοχές ιδιαίτερης οικολογικής σημασίας. Στο Cabo Sardão μπορεί κανείς να δει λευκούς πελαργούς να φωλιάζουν σε θαλάσσιους γκρεμούς, ένα εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο.
Εξίσου σημαντικές είναι οι συναντήσεις με ψαράδες, ιδιοκτήτες μικρών καφέ και οικογενειακές ταβέρνες που εξακολουθούν να αποτελούν μέρος της καθημερινής ζωής της περιοχής.
Κροατία: Πεζοπορία μακριά από τα πλήθη του Ντουμπρόβνικ
Στη Δαλματική Ακτή, η χερσόνησος Pelješac προσφέρει διαδρομές μέσα από αμπελώνες και ιστορικούς οικισμούς, ενώ το νησί Mljet συνδυάζει πευκοδάση, λίμνες με θαλασσινό νερό και φυσικά σημεία για κολύμπι.
Στο Ντουμπρόβνικ, η ανάβαση στο όρος Srđ αποτελεί έναν από τους καλύτερους τρόπους διαφυγής από τα πλήθη των κρουαζιερόπλοιων. Τα μονοπάτια ξεκινούν κοντά στην ανατολική πλευρά της παλιάς πόλης και οδηγούν σε πανοραμική θέα προς τα τείχη και την Αδριατική.
Ο Σεπτέμβριος και ο Οκτώβριος είναι ιδιαίτερα κατάλληλοι, καθώς συμπίπτουν με την περίοδο του τρύγου. Όσοι επιθυμούν να περπατήσουν επάνω στα τείχη της πόλης είναι προτιμότερο να τα επισκεφθούν πριν από τις 09:00 ή μετά τις 16:00.
Ένα διαφορετικό μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης
Οι πεζοπορικές διακοπές δεν μπορούν από μόνες τους να λύσουν το πρόβλημα του υπερτουρισμού. Μπορούν, όμως, να συμβάλουν στη γεωγραφική και χρονική κατανομή των επισκεπτών.
Ενθαρρύνουν τα ταξίδια εκτός υψηλής περιόδου, κατευθύνουν τους ταξιδιώτες προς λιγότερο γνωστές περιοχές και δημιουργούν οικονομικό όφελος για μικρές τοπικές επιχειρήσεις.
Για να παραμείνει αυτό το μοντέλο πραγματικά βιώσιμο, απαιτείται συντήρηση των μονοπατιών, προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, ενημέρωση των επισκεπτών και συνεργασία με πιστοποιημένους τοπικούς οδηγούς.
Η πεζοπορία μάς θυμίζει ότι ένας προορισμός δεν είναι μόνο τα διάσημα αξιοθέατά του. Είναι τα μονοπάτια, οι άνθρωποι, τα χωριά, οι μυρωδιές και οι μικρές συναντήσεις που υπάρχουν ανάμεσα στην αφετηρία και στον τελικό προορισμό.
Πηγή και αρχική έρευνα: Euronews Travel
Απόδοση και δημοσιογραφική επεξεργασία: WildTerrain